در سالهای پایانی دهه 1940 وآغاز دهه 1950 سبکی درجازپدیدار شد که گرچه مرتبط با باپ اما بسیار ملایم تر آرام تر از آن بود

این سبک تازه جاز کول نام گرفت. 

اجرا کنندگان جاز کول کم وبیش رام وآرام می نوازند واجرایی ملایم دارند که درآن کمتر از ویبراسیون استفاده میشود. قطعه های جاز کول طولانی تر از

قطعه های بیباپ بوده وتکیه آن ها برتنظیم موسیقی بیشتر است.

در این قطعه ها گاه سازهایی به کار گرفته شده اند که درجاز متداول نبوده اند.هورن، فلوت و ویولونسل بزخی از این سازها هستند

برخی از گروهای جازکول تاثیر پذیرفته از آثار باخ هستندو به بافت پلی فونیک واستفاده از تقلید گرایش دارند