در دهه 1920 سبکی نو بنام سویینگ در جاز پا گرفت واز 1945 تا 1935 دهه ای که عصر سویینگ نام گرفته است به اوج شکوفایی  رسید

سویینگ بیشتر توسط گروههای بزرگ همنواز نواخته میشد

 سویینگ سبکی به واقع مردم پسند شد ومیلیونها شنونده داشت یک گروه سوییسنگ اغلب چهارده یا پانزده نوازنده دارد که به گروههای سه گانه تقسیم میشوند

 بادیهای برنجی، وریتم نوازانساکسوفون ها

گروهی با این تعداد نوازنده به قطعه هایی نیاز داشت که بجای تکیه بر بداهه نوازی،تصنیف،تنظیم ونت نویسی شده باشد به گونه ای که هرنوازنده بتواند از روی

نت بنوازد .با روتق گرفتن سبک سویینگ تنظیم کننده نقشی مهم درآن یافت

 در گروه سویینگ ملودیها اغلب بوسیله تمام سازها، همصدا یا با بافتی هارمونیک، اجرا می شد.به این ترتیب بداهه نوازی در سویینگ کوتاه ومحدود است.